Maandbeker B 12 augustus
Ja! Zaterdag 12 augustus, een (B)elangrijke wedstrijd. Kansje op een mooie masterswedstrijd volgend jaar en lekker eten. Meer dan 40 golfers onderweg en de vroege starters hadden een beetje pech. Meer regen dan later. Tja, soms zit het mee als je als laatste start.
Goedgemutst sloeg ik mijn afslag op hole 1 hard naar links. Het oordeel was: die zal er wel uit zijn. Natuurlijk was de provisionele daarna kaarsrecht. Minder goedgemutst toch maar even kijken en jaja, een van de boompjes had de bal gestopt! Met vrolijke branie zei ik tegen Guy, mijn medespeler: “Kijk kijk, ik denk dat ik deze wedstrijd ga winnen!” Ik wist de schade te beperken en gesterkt ging ik verder.
Het weer was inmiddels sterk verbeterd. Er was wel natte rough, maar de baan lag er goed bij en verder mooie Hollandse luchten. Dat maakte het lange wachten af en toe – wij waren zoals gezegd de laatsten – wat minder vervelend. Maar, inderdaad, zoals wedstrijdleider Johan later vaststelde, het tempo was niet goed. Ook de onnodige onhandigheden met tassen en scores op de green nagaan waren daar debet aan.
Ongelukken vermijdend en hier en daar goed spelend realiseerde ik me op hole 12 dat ik 1 of 2 onder mijn par was! De gedachten aan een overwinning werden steeds sterker. 2 “birdies” erbij dat moest toch kunnen? Helaas, helaas dat lukte niet en binnenkomend met 37 moest ik blij zijn met misschien een top 5 plaats? Groot was daarom mijn verbazing toen bleek dat 37 de winnende score was. Blijkbaar waren de condities voor veel van ons toch zwaarder dan ik dacht.
Met dank aan de organisatie kon ik tevreden mijn fluitje leegdrinken en van de stoempies van Guy genieten!
Jo Ceelen
lle bunkers tot GUR werden verklaard – en ‘n kind dat de oplevering van z’n nieuwe huis had gekregen – en dus de hulptroepen inschakelde (lees schilder en vloerlegger vaardigheden van Pa en Ma en een kleinkind dat even moest worden opgevangen) – was er voor een rondje golf geen tijd! En dat voor iemand die liefst dagelijks dat balletje door de baan wil slaan. Kan ik het nog wel?
Een speler die zich daar nog ophoudt, loopt daardoor het risico te worden geraakt door een golfbal. Het roepen van “FORE” is niet afdoende zoals een aantal weken geleden bleek toen een speelster op haar linkeroog werd geraakt door een golfbal die van de afslagplaats van hole 11 kwam.
Respectievelijk De Keppelse, Rosendaelsche, Edese en Heelsumse golfclubs waren de wedstrijd locaties. Tijdens de Edese was ook RAAK golf aanwezig voor vriendjes en familie. We hadden 4 dagen goed weer, met slechts een enkel buitje. Elke dag afgesloten met een buffet en een drankje. Alle deelnemers kregen ook een polo met het GGK logo.