Koud hè?

Vorig jaar startte de competitie met fantastisch weer. Vandaag waanden we ons even terug in 2018 en wel om meerdere redenen. We hebben een week de tijd gehad om de forse nederlaag van vorige week te verwerken. Welkom in de tweede klasse zullen we maar zeggen; er moet toch wel een tandje bij op dit niveau. Qua sterkte zijn we de underdog in onze poule, maar ja vorig jaar waren we ook niet echt een titelkandidaat. Het blijft tenslotte golf.

Helaas was Jaap nog geblesseerd en was Joop voor hem present. Volgens onze captains scheelde dat maar 1 letter (of toch 2?). Samen met Hans snorde hij naar De Dommel welke baan al heel vroeg in de volle zon lag te glanzen. Ron haalde de overige drie teamleden keurig thuis op. De routine om de spullen van vier golfers in zijn auto te proppen bleek nog niet verleerd …. Geen straf om na Amelisweerd vorige week op De Dommel te mogen spelen. In het ouderwetse clubhuis (waarover later meer….) werden wat herinneringen opgehaald aan eerdere bezoeken en constateerden we dat men hier een Ekster-wedstrijd heeft. Onze kopman voelde zich gelijk thuis na het incident van vorige week.  

Onze tegenstander was de thuisclub van vorige week. Op papier, na ons, de minst sterke tegenstander dus we hoopten stiekem op een stunt(je). De ochtendsessie verliep voorspoedig. Na 3 holes kon een deel van de verplichte teamkleding en uit en was het tijd om de rest van de dag in een polo te spelen. Wat een geweldig weer op een prachtige baan. Joop en Hans haalden de eerste punten voor ons team binnen door een prachtig getopte pitch van hun tegenstanders die plugged onder de rand van de bunker op 18 belandde. Dank u. Rene en Roberto zorgen voor nog twee punten maar Johan en Ron moesten de punten aan de tegenstanders laten.

De lunch zag er prima uit, behalve de wachttijd voor de traditionele kroketten. Snel werd de discussie gestart over de opstelling van de middag. We hebben tenslotte drie spelers met hetzelfde playing handicap. Hans kreeg op eigen verzoek wat tijd om de driving range te bezoeken zodat Johan en Rene de tweede en derde single zouden spelen en Hans de vierde. Een slimme taktiek?

De middag startten we op de andere lus, nog steeds in prachtige weersomstandigheden. Joop ging als eerste de baan in (maar komt vaak als laatste binnen ?); hij speelt graag de volle 18 holes twee keer. Mijn tegenstander had in de ochtend en ik kreeg te horen dat hij “heel ver en recht slaat”. Nou dat bleek. Op de eerste hole, een par 5, in twee klappen pin-high. Ouch. Na zeven holes slechts 1 down (met heel veel parren aan beide kanten), maar vanaf hole 8 maakte hij alleen nog maar parren en kon ik niet bijblijven. Daardoor was ik de eerste die de tegenstander moest feliciteren met de overwinning. Best raar dat je tevreden kunt zijn met een terechte nederlaag als je zelf heerlijk en goed gespeeld hebt. Tussenstand 4-4. Kort na mij brachten Hans en Rene de volgende punten op het scorebord. 8-4. Het gaat de goede kant op ….

Joop doorbrak de traditie door niet als laatste te finishen. Onderweg had ik al goede berichten gehoord (4 up halverwege) dus we hadden hoge verwachtingen van onze kopman. Het bleek toch nipt te zijn geworden want de beslissing viel pas op hole 18 in ons voordeel. Een 10-4 tussenstand en dus twee wedstrijdpunten voor Welderen 3! Roberto (helaas verloren) was net op tijd binnen voor ons overwinningsrondje. Captain Ron was vorige week nog op vakantie en wilde vandaag optimaal genieten. Het duurde dus geruime tijd voordat ook hij (met winst) kon delen in de feestvreugde.
Een blik op de scoreformulieren leerde ons dat onze kwelgeest van vorige week (de Rosendaelsche) na een 3-3 tussenstand ’s middags geen punt konden halen tegen Stippelberg. Gezien de vrijwel gelijkwaardige handicaps was dat een grote verrassing. Het lijkt erop dat de kampioenskandidaat zich gemeld heeft …

Na de overwinningsroes kwam de koude douche. Letterlijk. Ja echt, er was geen warm water! Hierdoor werd het omkleedritueel wel ingekort waardoor we redelijk om tijd aan tafel konden. Het diner was prima en we hebben onze bezoekers alvast wat voorbereid op hun bezoek aan Landgoed Golfbaan Welderen (doorlopen graag, sla nou een provisional, geniet van de bloesem, de greens zal wel even wennen zijn).

Volgende week zijn wij ontvangend team daarna mogen wij tegen Stippelberg aantreden op de Rosendaelsche. We hebben het niet echt getroffen met de banen ?. Vorige week waren we zo enthousiast de baan in gehold dat we vergeten waren een teamfoto te maken. Bij deze alsnog een plaatje van de opstelling van vandaag (ditmaal zonder Emiel en Jaap).

Namens team 3/36,

Johan Kuipers

Aaaahoee

De titel klinkt als een vogelroep. Is het dat ook? Raden maar ha,ha. Na de afgelopen maanden met lessen en veel oefenen konden we eindelijk aan de competitie beginnen. We hadden er zin in. Op naar Golfbaan Merwelanden tegen Delfland. 

We arriveerden ruim op tijd. een aantal speelsters van andere teams kwamen op het laatste moment aan, ivm een brug storing. Na de gebruikelijke ontvangst met koffie en lekkernijen begonnen we aan de greensomes. Lidwine en Cora, Sandra en Hannie wonnen en Margot en Marjan verloren. Een mooie 4-2 voorsprong om aan de lunch te beginnen. 

De weersvooruitzichten voor de middag waren in het begin goed maar later werd regen en onweer voorspeld. Dat mocht de pret niet drukken. Vol goede moed werd er aan de singles begonnen.
Margot en Marjan wilden graag revanche voor de ochtend. In alle partijen gebeurde wel wat bijzonders. Verkeerde bal spelen, naar verkeerde volgende hole lopen,waterballen, airshot en dan toch de volgende slag doen. Ja, ja het gebeurde allemaal. Maar de vogelroep was ook te horen, door een aantal mooie en soms gelukkige birdies. Ondanks slecht weer met regen en onweer eind van de middag kon de wedstrijd toch worden uitgespeeld. 

Benieuwd hoe nu uiteindelijk de uitslag was? Lidwine, Margot en Sandra wonnen, Cora speelde gelijk en Marjan en Hannie verloren. Genoeg om met 11-7 te winnen. Aaaahoee ! Dames proficiat! Na afloop hebben we samen met onze tegenstander veel gelachen onder het genot van een hapje en drankje. Een gezellige goede start van de competitie.

Groetjes “houtje 5”
Hannie Kuster

Een nieuwe lente, een nieuw geluid. De NGF-competitie komt er aan met een geheel nieuw samengesteld senioren damesteam. Al genietend van dit heerlijk (winters) voorjaarszonnetje willen wij met trots dit nieuwe team aan u voorstellen. Wij denken dat deze groep enthousiaste dames een mooie aanvulling zal zijn op de reeds aanwezige competitieteams van onze golfclub Welderen.

Op de foto staand van links naar rechts de dames: Truus Hendriks, Helmie Martens (vice-captain), Hieke de Boer, Bep Bloemen, knielend: Jannet Engel, Thea van der Veen, Corrie Holweg, Corrie de Vet (captain)

Dit team zal per 11 april a.s. onze club aan de Linge gaan vertegenwoordigen onder de naam:

De Lingestars!!

Het voorjaarszonnetje draagt er zeker aan bij dat de Lingestars inmiddels enthousiast samen aan het oefenen zijn onder de stimulerende leiding van onze captain Corrie de Vet en met de prima lessen van Arno Hofstede. Ook oefenen de dames met heren senioren competitieteams. Zij geven ons tips en beproefde lessen over het spelen in competitieverband, zodat wij met vol vertrouwen op 11 april van start kunnen gaan.

Natuurlijk gaat dit kersverse damesteam de (donderdag) competitie over 18 holes in voor vele leuke golfsuccessen, maar bij de Lingestars staat ook het golfplezier hoog in het vaandel. Vooralsnog koesteren wij het inmiddels bekende motto bij de Welderns: ‘’Blijven oefenen”, oefenen baart kunst en dan komt het in april en mei ook wel goed.

Sportieve groet van de Lingestars