Masters 2021

Wind en mazzel.

Het begon allemaal nog niet zo slecht, maar op hole drie ging de bal vol op de boom midden op de fairway. Dat is dom, die stond er al voordat wij op die plek met ballen en stokken in de weer gingen. Bal weg. Toen op hole 12 voor de derde keer een bal onder water verdween, leken alle kansen op een mooie positie verkeken. Vier slagen onder mijn handicap, dat maak je niet meer goed..

Maar op hole 13 viel de bal van 25 meter er zomaar in voor birdie. Dat geeft de burger moed. En als op 16 de approach van 75 meter er ook in rolt, kun je niet ontkennen dat daar een behoorlijke portie geluk bij komt kijken. Referee Johan de Vet, die even later aan kwam rijden en mij zonder putter naar de green zag lopen keek wel raar op. ‘Ach, hij zit er al in…’

Even leek het nog mis te gaan: afslag op 18 vol het bos in, maar gevonden, terug op de fairway, zelfs de green haalbaar, twee puts en 71 netto was binnen. Dat bleek genoeg voor de overwinning. Voor de tweede keer, maar de Masters voor de tweede keer winnen is gemakkelijker dan de eerste keer, elk jaar krijg je opnieuw de kans.

Ondanks de stevige wind, die iedereen parten speelde, wist Arjan van den Oord drie boven de baan te spelen. Een prachtig resultaat, dat eigenlijk meer verdiende dan een tweede plaats. Evalien Hendriks werd derde. Een mooie dag, afgesloten met een uitstekend diner in het clubhuis. Hulde voor allen die deze dag hebben georganiseerd.

Coen Hoogveld