Dames 1.36 NGF 14 april
De slag op Nijmegen
Waar we de week ervoor nog met blote benen rond liepen, werd afgelopen zondag alle huid bedekt door extra sjaals, mutsen en winterhandschoenen. We werden zelfs gewaarschuwd voor wintergreens. Wintergreens in de competitie? Ja dat mag blijkbaar. Dus er werd voor de zekerheid een draagtas (omdat trolleys misschien niet toegestaan zouden zijn door de vorst) in de auto gegooid.
En daar ging dames 1, op weg naar het ijskoude Nijmegen (leek zondagochtend niet alleen qua naam maar ook qua temperatuur op Noorwegen). Nijmegen is vaker het terrein geweest van belangrijke veldslagen en zou dat dit weekend weer zijn*. Een belangrijke wedstrijd voor Welderen tegen het jonge team van de Dommel (zelfs ik met mijn Welderen-jubileumleeftijd voelde me oud). Een overwinning zou niet alleen goed smaken maar ook perspectieven bieden voor onze ambities in de poule. Om ons hierbij te ondersteunen was ook onze 7e speelster Cato aanwezig, direct vanaf de ochtend. Zeer leerzaam voor haar, maar net zo belangrijk voor ons! Daar sta je dan, met z’n zevenen tegen zes. Zie je in voetbal ook altijd, krijgt er één een rode kaart en moet het veld af, scoort het andere team (met de meeste spelers). Dat gingen wij ook doen. 🙂
Gelukkig werden om 9:00 alle wintergreens verzet naar zomergreens en konden we normaal de Nijmeegse baan spelen. Mam en ik begonnen wat matig, maar konden gedurende de wedstrijd wel voor komen of waar nodig bij blijven. Het was een spannende pot, met een verdiend gelijkspel na de volle 18 holes. Achter ons moesten Thea en Yvon helaas de punten aan de tegenstander laten, maar wisten Kitty en Francien de winst wel naar zich toe te slepen. Een stand van 3-3 na de ochtend betekent aan de bak in de middag!
Vooraf was door het ontvangende Nijmeegse team al aangekondigd dat de tassen tussen de middag het beste in de auto’s opgeborgen konden worden in verband met diefstal van clubs. Wat voor visitekaartje geef je dan af? Maar goed, hup, de tassen in de auto’s en aan de lunch. Gelukkig werd het weer beetje bij beetje wat lekkerder en richting wat we al zo snel gewend waren (één zonnestraal en we willen niet meer anders). Na een prima verzorgde hap kon ik alweer richting de eerste tee (met uitstapje langs m’n auto om m’n tas te pakken).
In de middag leidde ik weer de weg, Thea achter mij, dan Francien. Kitty speelde als vierde, Yvon als vijfde en Truus sloot de rij. Tussendoor liep Cato om iedereen haar positieve energie toe te zenden. Ik had een zware pot tegen een tegenstander die chip ins maakte en op 20cm na een hole in one. Ik speelde zelf ook wel lekker en we liepen vol gas die baan door. Algauw liepen we in op de mannen voor ons (27 holes competitie), waardoor we op de 15e tee zelfs met 2 flights op de tee konden staan wachten. Ik moest een hole later helaas mijn verlies nemen, maar gelukkig zat Thea vlak achter mij te vlammen. Zij wist op de 16e juist knap te winnen!
En toen had ik mijn volgende missie. Ik had tussen de middag gevraagd aan mam of ze wilde dat ik haar kwam versterken als ik klaar zou zijn met mijn single. Het antwoord was ja. Enige probleem is dat ik de eerste single speel en zij de laatste, dus zij liep ergens ver achter mij. Ik besloot een sprint te trekken. Na (18+16 =) 34 holes te hebben gespeeld rende ik vol gas terug om moeders te zoeken. Drie holes terug aangekomen kon ik nog net haar winnende putt zien vallen. Yes winst! (*hijg* kak heb ik voor niks zo ver terug gerend *hijg*).
Toen ging ik denken, wie kan nu mijn hulp misschien gebruiken. Mam ging al naar Yvon toe, Cato liep bij Kitty, dus ik ging naar Francien. Francien die natuurlijk weer drie holes verderop waar ik vandaan kwam liep… Ik daarheen rennen. Kwam mooi op tijd, want ze wilde iets overleggen op de 17e. Na prima keuzes op die hole helaas toch de hole verloren, waardoor Francien met een 1up voorsprong naar de 18e ging. Ik ging weer op zoek naar de anderen, benieuwd naar de tussenstanden. Want inmiddels stond het 7-5 voor ons. Met minstens 1 punt van Francien ook nog in het vooruitzicht, moesten Yvon en Kitty ook nog wat moois teweegbrengen. Yvon moest een achterstand wegwerken en wist dit helaas op de 17e hole niet meer te volbrengen. Kitty daarentegen ging ook met een 1up voorsprong naar de 18e tee. Dat was weer minstens 1 punt binnen, dus het zou minstens een gelijkspel worden in de totale stand. Spannend!
*spannende reclame-stem*
Volgende week in het verslag van dames 1: hoe loopt het af met Francien en Kitty? Gaan ze het redden of moet dames 1 de punten delen met de Dommel?
*voor de serieuzere lezers: ik respecteer de historie en ik wil niets afdoen aan de zwaarte van deze geschiedenis, maar het (Waal)bruggetje (ha-ha) naar onze wedstrijd vond ik leuk.
Maaike Kuipers namens dames 1.36 zondag