Na een aantal drukke weken met weinig tijd om te golfen mocht ik voor het eerst meedoen met de Maandbeker A. Het was me gelukt na een stabiele periode golf met mijn handicap te promoveren naar de categorie A. Dus zonder veel verwachtingen had ik me ingeschreven.

Onder prima omstandigheden als voorlaatste flight gestart met Sjoerd Croque en René Talet als flight genoten. Mannen met vergelijkbare handicaps. Op de eerste negen begon ik gelijk met een par. Daar zouden er uiteindelijk nog vier van volgen. Na hole 9 keek ik op mijn horloge en zag ik dat ik +5 had gelopen, waar ik +10 mocht lopen. Al met al een goed begin, ook opgemerkt door mijn marker Sjoerd. Op zijn opmerking dat ik goed aan het spelen was, merkte ik gekscherend op dat ik de laatste weken de tweede negen over het algemeen beter liep dan de eerste negen. Heel veel beter dan deze eerste negen zou bijna niet kunnen, dacht ik er gelijk bij.

De tweede negen begon ik zoals de laatste negen geëindigd was, met twee keer een par. Om een lang verhaal kort te maken: de tweede negen waren niet helemaal van hetzelfde niveau, maar
speelde ik gewoon solide. Uiteindelijk 44 slagen, toch één minder dan ik vanwege mijn handicap mag hebben. Uiteindelijk eindigde ik met een score van 85 slagen. Mijn beste rondje ooit in een officiële wedstrijd. Resultaat een eerste plaats en een verlaging van mijn handicap met een volledig punt.

In navolging van de winnaar van de vorige maandbeker wedstrijd kan ik ook aangeven dat jullie waarschijnlijk een fiets op de parkeerplaats zien staan. Misschien een suggestie; wellicht ook een speciale fietsparkeerplaats maken voor de winnaar van de maandbeker.

Ik wil de wedstrijdleiding, Johan de Vet en zijn lieftallige assistente Corrie bedanken voor de tijd en energie die zij er in stoppen om er voor te zorgen dat deze wedstrijd goed kan verlopen. Ook mijn flight genoten dank voor het aangename en rustige gezelschap. Daarnaast een oproep aan de leden om toch vooral mee te doen met dit soort clubwedstrijden. Je leert eens wat andere mensen kennen en ik ben ervan overtuigd dat je er uiteindelijk een betere golfer van wordt.

Ronald Osephius

Ja! Zaterdag 12 augustus, een (B)elangrijke wedstrijd. Kansje op een mooie masterswedstrijd volgend jaar en lekker eten. Meer dan 40 golfers onderweg en de vroege starters hadden een beetje pech. Meer regen dan later. Tja, soms zit het mee als je als laatste start.

Goedgemutst sloeg ik mijn afslag op hole 1 hard naar links. Het oordeel was: die zal er wel uit zijn. Natuurlijk was de provisionele daarna kaarsrecht. Minder goedgemutst toch maar even kijken en jaja, een van de boompjes had de bal gestopt! Met vrolijke branie zei ik tegen Guy, mijn medespeler: “Kijk kijk, ik denk dat ik deze wedstrijd ga winnen!” Ik wist de schade te beperken en gesterkt ging ik verder.

Het weer was inmiddels sterk verbeterd. Er was wel natte rough, maar de baan lag er goed bij en verder mooie Hollandse luchten. Dat maakte het lange wachten af en toe – wij waren zoals gezegd de laatsten – wat minder vervelend. Maar, inderdaad, zoals wedstrijdleider Johan later vaststelde, het tempo was niet goed. Ook de onnodige onhandigheden met tassen en scores op de green nagaan waren daar debet aan.

Ongelukken vermijdend en hier en daar goed spelend realiseerde ik me op hole 12 dat ik 1 of 2 onder mijn par was! De gedachten aan een overwinning werden steeds sterker. 2 “birdies” erbij dat moest toch kunnen? Helaas, helaas dat lukte niet en binnenkomend met 37 moest ik blij zijn met misschien een top 5 plaats? Groot was daarom mijn verbazing toen bleek dat 37 de winnende score was. Blijkbaar waren de condities voor veel van ons toch zwaarder dan ik dacht.

Met dank aan de organisatie kon ik tevreden mijn fluitje leegdrinken en van de stoempies van Guy genieten!

Jo Ceelen