Op deze mooie zaterdag mochten we weer de baan in om de eerste maandbeker van het jaar te gaan spelen. Omdat wij ’s-middags nog naar de verjaardag van een kleinkind moesten hadden we bij de wedstrijdleiding om een vroege start gevraagd, en dat verzoek werd zeer genereus gehonoreerd. Dus Francien in de eerste flight met Harold van Bussel en ik in de tweede met Ron Visser. Gelukkig had de wedstrijdleiding besloten dat we, gezien de nattigheid van de baan de bal wel mochten opnemen, schoonmaken en terug plaatsen. Een wijs besluit van onze voortreffelijke wedstrijdleider, was de algemene mening.

We begonnen redelijk met bogeys op de eerste twee holes en Ron een par en ik een bogey op hole drie. Zo maakten we op de eerste 9 holes allebei 45 slagen waar ik heel tevreden mee was alleen Ron iets minder. Op de tweede 9 haperde de putter bij Ron en kon hij alleen nog maar bogeys of dubbelbogeys noteren terwijl ik nog twee parren aan mijn score toe kon voegen maar helaas ook een 8 op hole 14. Op hole 15 bleef mijn birdyput net als op hole 4 voor de tweede keer twee centimeter voor de cup liggen en 18 sluiten we beiden af met een nette bogey.

Lekker en gezellig gelopen, beetje geluk gehad met het vinden van de ballen, wat niet iedereen kon zeggen bleek later op het terras. En met een rondje 92 was ik best wel tevreden gezien mijn handicap van 17,1 netto toch 73. Ik heb er geen moment aan gedacht dat ik met netto 73 de latere winnaar van de eerste maandbeker van dit jaar zou worden, totdat ik op de verjaardag van mijn kleinzoon een appje van Johan ontving met de gelukwensen voor de winnaar. Nogmaals dank aan Ron voor het gezellige en leuke rondje, natuurlijk aan Johan en Corrie, voor de wedstrijdleiding die na afloop ook nog een lastige regelvraag hadden en aan Dirk-Jan, die zijn vrije zaterdag heeft opgeofferd om de rough weer op een enigszins acceptabele hoogte te krijgen, na alle nattigheid van de afgelopen tijd. Dank ook aan alle deelnemers om niet zo goed te spelen waardoor ik winnaar kon worden. 🙂

Rini de Vet

Gelukkig was het op 17 juli niet zo warm als een paar dagen daarvoor nog wel was voorspeld. De keerzijde daarvan was helaas dat de hitte een paar dagen doorschoof en de Nijmeegse 4-daagse ineens een 3-daagse zou worden dit jaar, zo hoorde ik op hole 19. Erg sneu voor alle betrokkenen bij dat evenement!

Voor de golfers dus nog wel een aangename temperatuur en weinig wind. Mooie omstandigheden voor een lekker rondje golf. De baan lag er prima bij en ook nog eens lekker relaxte flightgenoten. Waarvan er ook nog eens 1 flightgenoot (sorry Jan Cees!) alle pech voor een hele flight op zich nam. Bunkers, waterballen, putts die net niet vielen, er bleef hem echt niets bespaard.

Zelf heb ik naar mijn zin ook wat teveel dichte klaver en bunkers van te dichtbij gezien, maar gelukkig gingen er in de baan ook veel dingen goed. Gezien de fijne golfomstandigheden dacht ik dat mijn netto score van 70 net niet genoeg zou zijn voor een eerste plaats, maar bij de prijsuitreiking bleek het dus net wel voldoende te zijn. En als kers op de taart bleek ik met dit leuke rondje ook nog eens een masterplaats voor de meeste punten over de maandbekers A van mei, juni en juli in de wacht te hebben gesleept!

Rest mij niets anders dan mijn flightgenoten Jan Cees en Sjoerd, de andere deelnemers aan deze maandbeker en uiteraard de wedstrijdleiders Gerda en Charlotte van harte te bedanken!

Tot ziens op Welderen!

Karin Vink

Wat een beleid. Heb je eindelijk een wedstrijd gewonnen moet je meteen een verslag schrijven. Dat is je lot als je een maandbeker wint.

Moet je vertellen waarom je gewonnen hebt. Je snapt wel dat dat komt omdat het putje net valt, de afslagen vandaag wel lukken , je gelukkig de bal in de struiken terugvindt en die bal speelbaar is, de bal die tegen een boom kwam weer terugkwam op de fairway en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ook speel je af en toe een goede bal en scoor je een paar parren

Maar bovenal was het gezellig in de flight en liepen we relaxed met zijn drieën door de baan. En dat relaxte spelen is toch de basis voor een goed resultaat. Dus Alette en Frank ; bedankt voor de gezellige flight.

Op naar de volgende maandbeker, ik hoop op wat meer inschrijvingen zodat we een er weer een leuke wedstrijd van kunnen maken.

Groeten,

Rob Derksen

vlnr Harold van Bussel (3de), Rob Derksen (1ste) Jos Kaijen (2de)

Een einde aan de vrije val

Zondag 5 september 9.48 uur, mijn starttijd bij de voorlaatste maandbeker A van het seizoen 2021. Mijn flightgenoten zijn Ankie Cillekens en Frank Rozenhart. Inschrijving bij Gerda Meems en op de tee werden we welkom geheten door Ruud Vermeer. In de ochtend scheen de zon al volop maar de wind was wat fris, gelukkig duurde het niet lang voordat de temperatuur lekker was. Ik had nauwelijks verwachtingen over het resultaat want ik speelde tot dan een slecht seizoen. Begonnen op 12,6 volgens het nieuwe handicapsysteem was ik inmiddels afgezakt naar 15,2. In geen enkel rondje waarvoor ik een kaart inleverde haalde ik 36 of méér stableford-punten. Ik was benieuwd of de vrije val zich met deze wedstrijd voort zou zetten.

Meestal begin ik wel goed, ook nu. Hole 1 een par en hole 2 een bogey. Mijn afslag op hole 3 joeg ik tegen de grote boom en ik dacht meteen: “Tja, daar gaat ‘tie weer”. Maar dat was te vroeg gezegd. Ik kwam er af met een bogey gevolgd door hole 4 met een par. Behoudens hole 7 par 3 waar ik door een slechte afslag een 6 scoorde, speelde ik daarna alle holes vrij constant. Ik moet wel zeggen, het geluk was me vandaag goed gezind. Waar ik een bal tegen een boom of iets dergelijks sloeg, lag de bal altijd wel goed speelbaar of kon ik droppen vanwege een lint om een boom. Dat gebeurde me wel een paar keer. Het summum van geluk was hole 17 waar ik bijna een verkeerde bal speelde. Ik werd gered door Frank die de vermeende (2e) bal – een Pinnacle – van Ankie wilde oppakken maar zag dat het een Titleist was. En dat was mijn bal: poeh, wat een geluk. Alles bij elkaar opgeteld: constant spel en nogal wat geluk kwam ik op een score van 85 slagen bruto (40 stableford punten). Hoe blij kan iemand zijn.

Ankie verging het ook goed, haar eindscore was bruto 90 slagen met een memorabele put van méér dan 10 meter op hole 14 die leidde tot een birdie. Frank verging het iets minder: hoewel zelf lang van postuur waren zijn chips en puts het tegenovergestelde. Te vaak een dubbel bogey levert maar weinig punten op. We liepen een ontspannen rondje en hebben kunnen genieten van het mooie weer en de goede kwaliteit van de baan.

Op het terras dus maar wachten totdat de na ons komende flights binnen kwamen want het venijn zit vaak in de staart. Maar ik bleek zelf het venijn te zijn, bij de afsluiting en prijsuitreiking door Gerda bleek ik winnaar te zijn van deze maandbeker A.

Ankie en Frank: dank voor de gezelligheid in onze flight. Gerda en Ruud, hartelijk dank voor de organisatie. Hopelijk zijn er volgende maand wel wat méér deelnemers dan nu.

Sjoerd Croqu