Maandbeker A

De herfst heeft zijn intrede gedaan, de bomen verliezen hun blaadjes en het golfseizoen nadert daarmee zijn einde. Vandaag werd de laatste wedstrijd Maandbeker A gespeeld. Ik had mij er deze keer wel voor ingeschreven, aangezien ik soms moet kiezen tussen een wedstrijd op de Edese (waar ik ook lid ben) en een wedstrijd op Welderen. Ik probeer dat al naar gelang van de baanomstandigheden een beetje te verdelen 😉

Kort samengevat, 2023 was niet ècht mijn jaar qua wedstrijdresultaat. Ik kan mij niet herinneren dat ik dit jaar ook maar een wedstrijd op Welderen gewonnen heb. Mijn verwachtingen waren dan ook niet hoog gespannen. Wanneer ik een redelijke stablefordkaart zou lopen, zou ik daar al blij mee zijn.

Ik zat samen met Ronald Osephius en Theo Kruse in de laatste flight. Aangezien een bekende uitspraak luidt: ‘de laatste zullen de eersten’ zijn, waren wij dan ook hoopvol gestemd. Hoop die al gauw de grond in werd geboord, toen ik na een redelijke afslag moest vaststellen dat ik met de tweede slag de verkeerde bal had gespeeld. Met een beloning van 2 strafslagen werd mijn positieve stemming al gauw neerwaarts gebogen. Dat mijn ene flightgenoot een bal niet kon vinden en de andere zijn bal het bos in sloeg, resulteerde uiteindelijk in 2×7 en 1×8 (ik) slagen. Niet rampzalig, maar voor je het weet gaat het tussen je oren zitten.

Ik zal jullie verder niet vervelen met een ellelang verslag van onze wedervaren. De zon scheen (zo nu en dan) volop, het was droog, de flightgenoten waren gezellig en de wind, tja die wind, die was krachtig (en zoals gebruikelijk) meestal de verkeerde kant op.

De blaadjes die hier en daar in toenemende aantallen de graszoden bedekken, maakte het vinden van de bal er soms ook niet gemakkelijker op. Hint voor de baancommissie en exploitant, begin nù met ruimen en hou hier niet mee op voordat de laatste blaadjes van de bomen zijn gevallen en de baan geruimd! 1196 leden zullen jullie (on)eindig dankbaar voor zijn.

En om dit verslag af te ronden, ik ben winnaar geworden! Dat lag voor de hand, anders had iemand anders wel een verslag geschreven.

René van Brandenburg

PS Wanneer je toch een maandbeker wint, kun je het beste de laatste maandbeker van het jaar winnen. Dan mag je tòt het voorjaar op de felbegeerde parkeerplaats staan.

Op een werkelijk schitterende nazomer dag op 17 september stond de “maandbeker september” op de agenda.
In tegenstelling tot de vorige maandbeker waren de omstandigheden ideaal. Minder ideaal was mijn afslag op hole 1. Zowel mijn eerste als provisionele bal gingen linksaf richting de struiken. Ik kreeg van Rob Derksen de tip om mijn golfballen te markeren en te nummeren, wat het identificeren van de eerste en de tweede bal natuurlijk een stuk gemakkelijker maakt. Goede tip!

Na het slechte begin zag ik de bui al hangen, de eerste hole kan ik dan ook al een streep noteren. Gelukkig was het herstel er gelijk op hole 2 met een par. Na de eerste 9 holes af te sluiten met 2 par`s en 4 bogey`s kreeg ik het idee dat het wel eens mijn dag kon worden. Op hole 10 gelijk weer een par, ondanks mijn goede spel op de tweede 9 helaas ook twee strepen.

Mede dankzij het goede spel, de perfecte omstandigheden en het aangename gezelschap van mijn flightgenoten Jan en Ries was het een geweldige golfdag. Bij het opmaken van de score was ik toch wel enigszins verbaasd over een score van 46 stableford punten en dat met ook nog eens 3 strepen! Uiteraard harstikke blij met de uiteindelijke overwinning en de daling van mijn handicap met 2 punten.

Van deze kant dank richting richting Johan de Vet en Rob Derksen voor het mede mogelijk maken van deze dag.

Tot de volgende maandbeker!

Thijs Laning

De tweede maandbeker van het jaar. Was het bij de eerste maandbeker nog plaatsen en hakken uit het diepe zware gras; deze maandbeker trof ik een volledige andere baan aan (je bent even op vakantie en de baan ligt er uitstekend bij). Door de regen waren wel een aantal bunkers tot GUR gemaakt.

Ik werd uitstekend ontvangen door Corrie de Vet bij de wedstrijdtafel en daarna stond Johan de Vet klaar op hole 1 om ons van informatie te voorzien en de start te verzorgen. Ik mocht de baan in met Harold van Bussel en Andy Garrard, twee hele steady spelers. Het voordeel hiervan is dat er niet gezocht hoeft te worden en je dus lekker relaxt kan spelen.

Hole 1 was iets te voorzichtig gespeeld. Ik was zo geschrokken van mijn afslag met de maandagwedstrijd toen ik mijn bal ondanks een paar stokken minder gewoon rechtstreeks het water in sloeg. Het resultaat een bogey. Ach niet erg. Toen hole 2 mooie afslag en toen gewoon de green kunnen aanspelen, geweldig om toch de green te kunnen aanvallen en dat de bal niet overal heen schiet maar gewoon eindigt op de green. En je gewoon een 2 put kunt maken.

Par op 3, bogey op 4 door een domme 3 put. Hole 5 en 6 een bogey altijd blij mee. Toen opeens op 7 een birdie, op 8 een birdie, op 9 een par (die aanvoelde als een birdie). Op 10 een par en ook op 11. Toen kwam 12: ik sloeg mijn afslag te ver naar rechts en kwam in het diepe gras te liggen, nu dacht ik dit kan ik wel maar nee dat ging niet helemaal goed. Daarna kwam ik in het klaver te liggen voor het water. De moed zakte me in de schoenen maar ik kreeg mijn bal links bij de green(vlag rechts), chip erbij, de eerste put lipte en de tweede wilde ook niet: een hoefijzer. Shit, een 7. Pff balen maar weer verder, par op 13 en 14. Hole 15 altijd lastig, een bogey en op 16 en 17 ook. Afslag 18 teveel op rechts en dus achter een boom, ik dacht links ernaast hou het simpel, ja dag gewoon vol in de boom. En dus een 6.

Een score onder de 80 ja dat zou ik ook eens op Welderen willen spelen. Dit zat erin vandaag, maar door een aantal stomme beslissingen werd het iets hoger. Per saldo een bruto 82. Met mijn huidige hcp een netto score van 68. Ja, dat was goed genoeg voor de winst. René Zwiebel werd 2^e en Rob Groener 3^e.

Op het terras kregen we nog een regelvraag in te vullen en die vraag was mijn man op het lijf geschreven, als ervaringsdeskundige met een aanval niet van zwanen maar van ganzen tijdens een competitiewedstrijd. Hij had een goede antwoord en werd uitgeloot als winnaar. Een doosje gele ballen gesponsord door Aron van ’t Hul. De neary stond op hole 4. Deze werd gemaakt door John Hardeman, maar hij doneerde zijn prijs (een doosje ballen gesponsord door Lars Hamming) aan Corrie, die hier natuurlijk heel blij mee was.

Ook ontvingen Ron en ik onze prijzen van de golfclub (in de vorm van een doos ballen) voor onze kampioenschappen in de NGF competitie. Dank hiervoor, altijd leuker dan een fles wijn met bloemen. Jos Kaijen vroeg na die tijd of ik deze nog gebruikt had. Nee, Jos ik ben met dezelfde bal terug gekomen. Maar altijd handig zo’n doos ballen in de tas. 🙂

Wedstrijdleiding bedankt, greenkeepers bedankt voor de goede verandering in die 5 weken.

Tot de volgende maandbeker op zondag 16-07-2023.

Groet,

Yvon Visser