Slecht nieuws kun je altijd het beste meteen vertellen, dus hier komt het…

IK HEB NIET GEWONNEN !! … 🙁

Ik zal even wachten… …..   …. .  zodat jullie dit slechte nieuws kunnen verwerken.

 

Ok, kop op! Het leven gaat gewoon verder. Dus nu dan maar aandacht voor de leuke kant van deze dag.

Toen ik opstond, ik weet niet precies waarom, maar om een of andere onduidelijke reden was mijn hoofd met iets anders bezig dan waarmee het bezig moest zijn. Was er de avond daarvoor wellicht iets voorgevallen? ? Het bleef mij maar achtervolgen. Vervelend, een goede mentale voorbereiding op deze toch wel belangrijke wedstrijd is essentieel. Eeuwige roem! Dat is toch niet niks, zeg nu zelf! Om opgenomen te worden in ‘de galerij der groten’ van deze aardkloot. Toch bleef het maar zeuren.

Ik was ingedeeld bij twee die-hards van onze golfclub en daar wil je toch geen flater bij slaan. Dus bedacht ik, sluit je op in een virtuele ‘cocon’ . Voor een oud ICT’er is dat natuurlijk een fluitje van een cent (volg trouwens even het linkje, steek je wellicht nog wat van op..), anderen zullen wellicht zeggen, hmm.. wel een beetje autistisch, maar goed het werkte uiteindelijk wel. 

Lidwien en Andy kennen elkaar blijkbaar goed, dus konden zij lekker keuvelen, terwijl ik de afzwaaiers van Andy zocht (just-kidding Andy!) en in mijn ‘cocon’ zat. Dat ging eigenlijk best heel goed. Tot het moment dat er blijkbaar ongemerkt een scheurtje in mijn cocon was onstaan. Dit dramatische moment, met verstrekkende gevolgen, wil ik jullie niet onthouden. Het zal van grote invloed zijn op de loop der geschiedenis!  Picturing, afslag hole 16. Daar waar mijn drives tot dan overwegend een rechte lijn hadden beschreven, en nu komt het, rolde hij, welles waar in een rechte lijn, de eerste sloot in..!!  En wanneer jullie nu denken dat de gifbeker leeg was, nee, het zou nog erger worden! Met een goede slag de bal op het midden van de fairway gelegd. Dus appeltje-eitje, bal bij de vlag, een putje en .. schade beperkt. Echter, er moet welhaast sabotage met mijn zorgvuldig geselecteerde ballen zijn gepleegd, ook deze bal deed niet wat ik toch best van hem zou mogen verwachten. Dus inplaats van hups omhoog de green op, rolde deze in de 2e sloot!  Afijn alsnog met 7 slagen uitgeholed. Het leed was al geschied, de rest is inmiddels geschiedenis..

Op het terras aangekomen met prachtig zonnig weer, een hapje, een drankje, sterke verhalen, ach, jullie kennen het allemaal wel (al is het al wel weer erg lang geleden).  Sommige dingen verleer je nu eenmaal niet. Golfen?, dat dan weer wel. Het terras of de terrassen waren inmiddels bomvol. Ook de deelnemers aan de nieuwe ledenwedstrijd hadden zich namelijk gemeld.

(Kleine wetenswaardigheid:

De gemiddelde BOA kan het beter.

Gelukkig waren die in geen velden of wegen te bekennen).

Al met al was het reuze gezellig.

En naarmate de tijd vorderde, bleek dat niemand mijn toch wel respectabele score verbeterd had. Zou de gifbeker dan toch iets anders bevat hebben? Wellicht wat schraal bier of zo? Ja, hoop doet leven. Maar dan… uit onverwachte hoek, komt het dan alsnog, keihard en overbiddelijk!

Mijn eervolle overwinning werd in de kiem gesmoord door ene Sjon Scholtens die mij de fel begeerde titel blijkbaar niet gunt! ?

“In een klein dorpje ergens in de Betuwe”, vloeide de drank tot laat in de avond (nou ja, 20:00 dan) rijkelijk en werd er een heerlijke 3 gangen diner uitgeserveerd. 
(Dit laatste schrijf ik alleen om de overige leden jaloers te maken).

 

René van Brandenburg