Onze golfclub organiseert veel en vaak allerlei soorten wedstrijden, zoals de bekende bitterballen wedstrijden en elke maand een wedstrijd voor nieuwe leden. Als nieuw lid en beginnend golfer zie je de aankondigingen voor deze wedstrijden voorbij komen, maar tegelijkertijd komen er allerlei vragen in je op. 

• Je twijfelt of je al wel een beetje het speelniveau hebt om eraan mee te kunnen doen.
• Je bent lid van de kleine baan, en die afstanden op de grote baan zijn wel erg heftig.
• Je kijkt naar de startlijst, en ziet ook een aantal deelnemende spelers met een lage handicap.
• Je hebt nog geen regelexamen gedaan en dus nog geen geregistreerde handicap… een probleem?

Een heleboel redenen en vragen te bedenken dus, om toch nog maar niet mee te doen. Fout! Gewoon inschrijven en meedoen.
Want… er zijn nog veel meer redenen om wél mee te doen.

• Je leert andere nieuwe leden kennen, hoort hun ervaringen en leert een hoop tijdens zo’n wedstrijdje. Je eventuele schroom voor deelname aan dergelijke wedstrijden zal snel verdwijnen.
• Bij golf heb je met een hoge handicap net zo veel kans op een goed resultaat vanwege het grotere aantal extra slagen dat je mee krijgt.
• Ervaren begeleiders van de nieuwe leden commissie vertellen je veel over hoe het eraan toegaat op een golfbaan, en welke regels allemaal van toepassing zijn.
• En, ook niet onbelangrijk, de 19e (10e) hole is heel gezellig en mag je niet missen.

 

En nog even over de golfregels, waar je – zeker als je je regelexamen nog niet hebt gedaan – wel even aan moet wennen.

• Waar zet ik mijn golfwagentje? (Sorry, ‘trolley’!)
• Wat is de volgorde van spelen?  
• Nooit, maar dan ook nooit, tussen hole en bal van medespeler doorlopen. Een doodzonde!
• Niet lekker in het zand, in de bunker, je slag voorbereiden: verboden te “grounden”.
• Nooit vergeten het slagkuiltje (pitchmark) op de green te repareren. Je moet de pitchfork altijd tevoorschijn kunnen halen als de baancommissaris (marshall) je er naar vraagt.
• En hoe zit dat nou precies met die strafpunten die je kan krijgen?

Veel regeltjes die je moet kennen, alsof het golfen op zichzelf al niet moeilijk genoeg is! ?

Maar goed, op 1 augustus met zijn 14-en in tweetallen de baan op met onze begeleiders. Zware buien vooraf, en de weersvoorspellingen voor de golfperiode zelf zijn ook niet best. Wat moet dat worden? Zoals zo vaak worden ook nu mooie ballen, zuiver geraakt, afgewisseld met half geraakte ballen die soms in de bosjes of het water verdwijnen. Onze mond valt open bij het zien van de prachtige slagen van onze begeleider: ballen zo hoog en hard dat ze niet te volgen zijn. Maar je hoeft eigenlijk alleen naar de vlag bij de hole te kijken, want daar in de buurt landt ‘ie meestal.

Na een paar uur hebben we onze 9 banen gelopen. Wonderwel bijna geheel onder droge omstandigheden. Tijd voor het invoeren van de resultaten en genoeg om over na te praten. Dat doen we natuurlijk onder het genot van heerlijke bitterballen en een drankje. Dan maken we kennis met iets moois wat, denk ik, alleen in de golfsport voorkomt: de Stableford telling die iedereen in een wedstrijd evenveel kansen op succes geeft. Als je een hoge handicap hebt, mag je gewoon op elke baan een aantal slagen meer gebruiken dan de betere spelers met een lage handicap. Dat pakte voor mij, denk ik, goed uit. Met een nog niet geregistreerde handicap van 54 krijg ik bij elke baan 3 slagen extra. En zo gebeurde het dat ik van Frans een leuke prijs mocht ontvangen, omdat ik als eerste was geëindigd. Ik moet nu wel mijn echte handicap gaan halen, want het is niet uit te sluiten dat ik misschien een paar extra slagen te veel heb gehad. Maar ach, niemand maalde er om. Het was heel gezellig en leerzaam, en de 10e hole werd nog even voortgezet. 

Kortom, niet meer twijfelen en gewoon meedoen met dergelijke wedstrijdjes! Een heel goed initiatief om deze te organiseren.
Namens alle deelnemers nogmaals veel dank, en een groot applaus voor Frans en zijn mensen. 

 

Wedstrijduitslag 9 holes Championship baan:

1. Jos Sampers 20 punten
2. Henk Rijkens 19 punten
3. Ad Derksen 18 punten

Jos Sampers

 

Overgehaald door mijn zoon ben ik nu ruim een jaar aan het golfen. Met wisselend succes.

“Logisch, zei een insider, want om je niveau te verhogen is 3 dagen achter elkaar fanatiek zijn om vervolgens een maand niets te doen geen fantastisch uitgangspunt”.

Ik dacht het zal wel. Ik ben namelijk net niet oud genoeg om de mogelijkheid te hebben om 3 dagen in de week te golfen, maar zal hem eens iets laten zien ! En schreef me in via de Nieuwe Leden Commissie om aan een wedstrijd deel te nemen.

Helaas, hij had gelijk, het golfen was niet om over naar huis te schrijven maar de gezelligheid tijdens en na de wedstrijd, de begeleiding door een ervaren golfer die het woud aan regels inzichtelijker maakte, was enorm. Met als afsluiting een regeltest door een referee van de club. Deze liet zien dat een golfexamen halen van een geheel andere categorie is dan alles/veel weten.

Inmiddels heb ik aan een vijftal wedstrijden deelgenomen, gezelligheid, sfeer en de nodige info waren steeds van hoog niveau. Tevens heb ik, omdat golf steeds leuker werd, de frequentie van het baanbezoek verhoogd.

Het is inmiddels dinsdag 1 juni en ik heb me opgegeven voor een avondwedstrijd.
Organisatie en begeleiding zijn lichtelijk nerveus. “Hoe zal het gaan qua tijd en daaraan gekoppeld voldoende zonlicht”, zie ik ze denken. Begrijpelijk vind ik, want elke flight heeft een ander tempo, en speelplezier wil de leiding niemand ontnemen.

Even over half acht beginnen mijn medespelers, José en Sjoerd, onze begeleider Ronald en ik aan de wedstrijd. We zijn bijna de laatste flight. Het is uitstekend weer met een prachtige zon over een prima golfbaan.

De “oei’s wat mooi” na een goede afslag, de “oeps / chips, de volgende  misschien beter” na een rolletje of een 180 graden put, en de regelaanwijzingen van Ronald vergezellen ons de hele avond. Vraag Ronald echter niet wat beter kan, daarin is hij resoluut: “Daar is de Pro voor”, zegt hij dan.

Maar het is gezellig en informatief met uitstekend golfweer en voor mij een heuse bekroning met een birdie op de 9e hole. Licht euforisch loop ik naar het Pro-golf “kantoor” waar inmiddels vele spelers zich verzameld hebben. Het terras is gesloten daarom keuvelen we daar een tijdje na over de avond en het juist invullen van de wedstrijdkaart.

Voldaan over een gezellige avond neem ik afscheid van José, Sjoerd en Ronald en bedank ze voor de gezelligheid.

Een dag later krijg ik een appje van Frans van der Broeck, voorzitter NLC, dat ik zelfs de wedstrijd gewonnen heb met een daaraan gekoppelde verplichting om een verslag te schrijven. Ik beloof hem dat te doen maar eerst zeg ik tegen onder andere mijn zoon dat ik een wedstrijd gewonnen heb en daag hem uit die prestatie te evenaren.

Ik kan dan ook niet anders eindigen dan met mijn waardering uit te spreken voor de Nieuwe Leden Commissie die ontzettend zijn best doet om de nieuwe leden plezier te bezorgen en wegwijs te maken in golfland.

Wedstrijduitslag 9 holes Par 3 /4:

1. Frank Holtslag                       20 punten
2. Simon van Dam                     15 punten
3. Rutger van Reysen                 15 punten

Groetend en coronastoring vrij golfen toewensend,
Frank Holtslag.