De Welderns van Welderen, dat is hole 19 met golfen daarvóór
De Welderns van Welderen, dat is hole 19 met golfen daarvóór
Het is woensdagmiddag zo rond half 3. De twee mannen, Freek en Hans, en een vrouw, Andrea, al enigszins op leeftijd, zitten aan een tafeltje op het terras van de golfbaan in Elst. Zij met een glaasje witte wijn, de anderen met een biertje. “0,0 Veltins” zegt één van hen. “Ik moet zo nog rijden.
Ze hebben net 18 holes gelopen, het is voor haar de eerste keer dat ze meedoet en ze weet nog niet of ze dat blijft doen. “Wat is nou het kenmerkende van de Welderns” vraagt Andrea haar flightgenoten. “Wat we nu hier doen”, zegt Freek, “praten, wat drinken op hole 19 met 18 of 9 holes daaraan voorafgaand.” Zij kijkt daar van op. Zij heeft altijd gedacht dat het golfen het belangrijkste is, maar dit antwoord heeft zij niet verwacht. Dan beginnen de mannen haar het karakter van de Welderns uit te leggen. “Je moet minstens 50 jaar oud zijn, dus senior zeggen we dan, maar we hebben er ook van boven de 80 en je kan kiezen tussen 9 of 18 holes. Iedereen wordt in zijn of haar waarde gelaten, of je nou kan golfen of nog maar handicap 54 hebt.” aldus Hans. “Natuurlijk gaat het ook om het golfen, maar het sociale karakter van de Welderns is minstens zo belangrijk”. Ze noemen de speler, die net een nieuwe heup gehad heeft, en die andere die in een buggy zit omdat zijn knieën niet meer willen. “Ze willen altijd komen spelen, omdat ze hier vrienden hebben gemaakt, omdat ze zich hier op hun gemak voelen en een leuke dag willen hebben.” “En ze krijgen thuis ook een bloemetje, een kaart met alle handtekeningen, en als ze erg ziek zijn een fruitmand of iets dergelijks.”
Andrea kan al wel redelijk golfen, ze heeft handicap 34, maar die mannen, die zo ver slaan!! “Dat is ook één van die speciale kanten van de Welderns” zegt Freek. “Je speelt met iedereen hier. De ene keer word je ingedeeld naar handicap, de andere keer is het loten. Je speelt dus vaak met spelers die beter of slechter zijn dan jij, maar dat is niet belangrijk. Het is belangrijk dat je elkaar leert kennen, dat je een plezierige dag hebt. En onbewust leer je zo toch ook, zowel van die goede maar ook van die minder goede speler.” “En als het goed klikt kan je met die ander altijd een aparte golfafspraak maken” voegt Hans toe. “En in de zomercompetitie vanaf 1 april is het de ene week qualifying, dan speel je dus met anderen maar voor jezelf. En de andere week is er een funwedstrijd met een aparte speelvorm waardoor je vaak met één of de twee of soms drie anderen samen speelt om een goede score te halen. Met een prijsje voor de winnaars.” “En een vogeltje voor een birdie” lacht Freek. “En we hebben de afsluitende wedstrijd van de zomercompetitie in Bleijenbeek”, vervolgt hij. “Daar wordt niet alleen gegolft maar worden ook de klassementen van die zomer bekend gemaakt, leuke prijsjes uitgereikt zoals Limburgse vlaaien, en heerlijk gegeten. En dan zijn er vaak meer dan 100 deelnemers. Erg gezellig.” “En dat alles voor maar € 20 per jaar?” vraagt Andrea zich hardop af? “Ja, voor maar € 20 per jaar.” Ze hoeft niet lang meer na te denken. “Bij wie moet ik dat betalen”. “De penningmeester zit daar aan zijn biertje. Maar ik zal het wel aan hem doorgeven, dan komt het helemaal voor elkaar.” Ze bestellen nog een drankje, het wordt echt gezellig aan dat tafeltje.