Maandbeker A sept 2021
Een einde aan de vrije val
Zondag 5 september 9.48 uur, mijn starttijd bij de voorlaatste maandbeker A van het seizoen 2021. Mijn flightgenoten zijn Ankie Cillekens en Frank Rozenhart. Inschrijving bij Gerda Meems en op de tee werden we welkom geheten door Ruud Vermeer. In de ochtend scheen de zon al volop maar de wind was wat fris, gelukkig duurde het niet lang voordat de temperatuur lekker was. Ik had nauwelijks verwachtingen over het resultaat want ik speelde tot dan een slecht seizoen. Begonnen op 12,6 volgens het nieuwe handicapsysteem was ik inmiddels afgezakt naar 15,2. In geen enkel rondje waarvoor ik een kaart inleverde haalde ik 36 of méér stableford-punten. Ik was benieuwd of de vrije val zich met deze wedstrijd voort zou zetten.
Meestal begin ik wel goed, ook nu. Hole 1 een par en hole 2 een bogey. Mijn afslag op hole 3 joeg ik tegen de grote boom en ik dacht meteen: “Tja, daar gaat ‘tie weer”. Maar dat was te vroeg gezegd. Ik kwam er af met een bogey gevolgd door hole 4 met een par. Behoudens hole 7 par 3 waar ik door een slechte afslag een 6 scoorde, speelde ik daarna alle holes vrij constant. Ik moet wel zeggen, het geluk was me vandaag goed gezind. Waar ik een bal tegen een boom of iets dergelijks sloeg, lag de bal altijd wel goed speelbaar of kon ik droppen vanwege een lint om een boom. Dat gebeurde me wel een paar keer. Het summum van geluk was hole 17 waar ik bijna een verkeerde bal speelde. Ik werd gered door Frank die de vermeende (2e) bal – een Pinnacle – van Ankie wilde oppakken maar zag dat het een Titleist was. En dat was mijn bal: poeh, wat een geluk. Alles bij elkaar opgeteld: constant spel en nogal wat geluk kwam ik op een score van 85 slagen bruto (40 stableford punten). Hoe blij kan iemand zijn.
Ankie verging het ook goed, haar eindscore was bruto 90 slagen met een memorabele put van méér dan 10 meter op hole 14 die leidde tot een birdie. Frank verging het iets minder: hoewel zelf lang van postuur waren zijn chips en puts het tegenovergestelde. Te vaak een dubbel bogey levert maar weinig punten op. We liepen een ontspannen rondje en hebben kunnen genieten van het mooie weer en de goede kwaliteit van de baan.
Op het terras dus maar wachten totdat de na ons komende flights binnen kwamen want het venijn zit vaak in de staart. Maar ik bleek zelf het venijn te zijn, bij de afsluiting en prijsuitreiking door Gerda bleek ik winnaar te zijn van deze maandbeker A.
Ankie en Frank: dank voor de gezelligheid in onze flight. Gerda en Ruud, hartelijk dank voor de organisatie. Hopelijk zijn er volgende maand wel wat méér deelnemers dan nu.
Sjoerd Croqu