Heren 3.36 NGF 7 april 2019
Koud hè?
Vorig jaar startte de competitie met fantastisch weer. Vandaag waanden we ons even terug in 2018 en wel om meerdere redenen. We hebben een week de tijd gehad om de forse nederlaag van vorige week te verwerken. Welkom in de tweede klasse zullen we maar zeggen; er moet toch wel een tandje bij op dit niveau. Qua sterkte zijn we de underdog in onze poule, maar ja vorig jaar waren we ook niet echt een titelkandidaat. Het blijft tenslotte golf.
Helaas was Jaap nog geblesseerd en was Joop voor hem present. Volgens onze captains scheelde dat maar 1 letter (of toch 2?). Samen met Hans snorde hij naar De Dommel welke baan al heel vroeg in de volle zon lag te glanzen. Ron haalde de overige drie teamleden keurig thuis op. De routine om de spullen van vier golfers in zijn auto te proppen bleek nog niet verleerd …. Geen straf om na Amelisweerd vorige week op De Dommel te mogen spelen. In het ouderwetse clubhuis (waarover later meer….) werden wat herinneringen opgehaald aan eerdere bezoeken en constateerden we dat men hier een Ekster-wedstrijd heeft. Onze kopman voelde zich gelijk thuis na het incident van vorige week.
Onze tegenstander was de thuisclub van vorige week. Op papier, na ons, de minst sterke tegenstander dus we hoopten stiekem op een stunt(je). De ochtendsessie verliep voorspoedig. Na 3 holes kon een deel van de verplichte teamkleding en uit en was het tijd om de rest van de dag in een polo te spelen. Wat een geweldig weer op een prachtige baan. Joop en Hans haalden de eerste punten voor ons team binnen door een prachtig getopte pitch van hun tegenstanders die plugged onder de rand van de bunker op 18 belandde. Dank u. Rene en Roberto zorgen voor nog twee punten maar Johan en Ron moesten de punten aan de tegenstanders laten.
De lunch zag er prima uit, behalve de wachttijd voor de traditionele kroketten. Snel werd de discussie gestart over de opstelling van de middag. We hebben tenslotte drie spelers met hetzelfde playing handicap. Hans kreeg op eigen verzoek wat tijd om de driving range te bezoeken zodat Johan en Rene de tweede en derde single zouden spelen en Hans de vierde. Een slimme taktiek?
De middag startten we op de andere lus, nog steeds in prachtige weersomstandigheden. Joop ging als eerste de baan in (maar komt vaak als laatste binnen ?); hij speelt graag de volle 18 holes twee keer. Mijn tegenstander had in de ochtend en ik kreeg te horen dat hij “heel ver en recht slaat”. Nou dat bleek. Op de eerste hole, een par 5, in twee klappen pin-high. Ouch. Na zeven holes slechts 1 down (met heel veel parren aan beide kanten), maar vanaf hole 8 maakte hij alleen nog maar parren en kon ik niet bijblijven. Daardoor was ik de eerste die de tegenstander moest feliciteren met de overwinning. Best raar dat je tevreden kunt zijn met een terechte nederlaag als je zelf heerlijk en goed gespeeld hebt. Tussenstand 4-4. Kort na mij brachten Hans en Rene de volgende punten op het scorebord. 8-4. Het gaat de goede kant op ….
Joop doorbrak de traditie door niet als laatste te finishen. Onderweg had ik al goede berichten gehoord (4 up halverwege) dus we hadden hoge verwachtingen van onze kopman. Het bleek toch nipt te zijn geworden want de beslissing viel pas op hole 18 in ons voordeel. Een 10-4 tussenstand en dus twee wedstrijdpunten voor Welderen 3! Roberto (helaas verloren) was net op tijd binnen voor ons overwinningsrondje. Captain Ron was vorige week nog op vakantie en wilde vandaag optimaal genieten. Het duurde dus geruime tijd voordat ook hij (met winst) kon delen in de feestvreugde.
Een blik op de scoreformulieren leerde ons dat onze kwelgeest van vorige week (de Rosendaelsche) na een 3-3 tussenstand ’s middags geen punt konden halen tegen Stippelberg. Gezien de vrijwel gelijkwaardige handicaps was dat een grote verrassing. Het lijkt erop dat de kampioenskandidaat zich gemeld heeft …
Na de overwinningsroes kwam de koude douche. Letterlijk. Ja echt, er was geen warm water! Hierdoor werd het omkleedritueel wel ingekort waardoor we redelijk om tijd aan tafel konden. Het diner was prima en we hebben onze bezoekers alvast wat voorbereid op hun bezoek aan Landgoed Golfbaan Welderen (doorlopen graag, sla nou een provisional, geniet van de bloesem, de greens zal wel even wennen zijn).
Volgende week zijn wij ontvangend team daarna mogen wij tegen Stippelberg aantreden op de Rosendaelsche. We hebben het niet echt getroffen met de banen ?. Vorige week waren we zo enthousiast de baan in gehold dat we vergeten waren een teamfoto te maken. Bij deze alsnog een plaatje van de opstelling van vandaag (ditmaal zonder Emiel en Jaap).
Namens team 3/36,
Johan Kuipers